Kim olduğumu unuttum…
O gittiğinden beri kim olduğumu unuttum..kendimi onunla tanımlamayı öyle çok sevmiştim oysa..o’nun sevdiği, o’nun gözbebeği, o’nun hayali, o’nun baktığı..öznesini özlediğimin cümleleri..lanet olsun hepinize..kaybettim hepsini..kendimle ilgili cümle kuramaz oldum..kurduğum cümleler de çok yabancı artık kendime..bir buçuktan iki yapılsa keşke..ben senin yerine de sevsem bir yarımlık daha ve yuvarlasak şu yalnız 1 sayısını, bir buçuktan iki olsak..ikimiz olsak yine..keşke..
Monthly Archive for November, 2006
Yaşam dolu ama yaşamdan uzak bir yıl daha geçirdim işte…ardımda kırık dökük çerçeveler, ben hala yalınayak…içimden kısık bir ses hala ‘durdurun dünyayı inecek var’ diye bağırırken dışımda ne bir ses ne bir seda…Güneşli günlerin miş’li geçmiş zamanlı cümlelerini eski defterlerden çalıyorum bugün,…o zaman da hayallerdi, şimdi de öyleler…
Bir garip yılgınlık bu paçalarımdan akan…Ayaklarımın dibinde koca bir göl oluştu bile ve de yüzümde aynı utangaç ifade…sanki kalabalığın ortasında altıma yapmış gibiyim…Gözüm ayaklarımın dibindeki sahte göle kayıyor, içimden eriyip akan tüm hikayeler ne kadar da bulanık şimdi…sanki biri taş atıp duruyor…
Elimi usulca cebime sokuyorum…pürüzsüz bir yüzeye dokunuyor tenim…avuç avuç taşlar boşalıyor cebimden…küçük,büyük,siyah,gri,biçimli,biçimsiz,kırık dökük avuç avuç taş…Gittiğim, gördüğüm, yaşadığım yerlerden toparladığım, zamanın bir köşesinde bir hikayeye ortak olmuş, şimdiyse var olan hikayeleri bulandırmaktan öteye gidemeyen taşlar….
Gözlerim yine su birikintisinde, niye tüm hikayeler hala bulanık, niye hala taş atıyorum….