Derler ki; insan büyüdükçe elleri büyür, ayakları büyür, parmakları büyür ve hatta kulakları, burnu bile büyür ama yara izi hep aynı kalır.
Sonra, 27 yaşınızda bir sabah uyanırsınız; aynada burnunuzun hemen altındaki dört dikiş izi sadece enlem ve boylam değiştirmiştir. Çocukluğunuzun muzip hatırası varlık ile yokluk arasında bir çizgiye dönüşmüştür. Ve sonra, yine aynı sabah, aynı aynada iki büyük siyah göz sürekli büyüyen bir diğer yarayı görür belki bir anda, belki bir andan bir an kadar daha uzun gibi gelen bir zamanda… Büyüdükçe büyümüş, sol karıncığın altından karnına, ellerine, yüzüne ve de gözlerine kadar uzanmış o büyük yarayı görür…
Doğrudur söyledikleri… Yaraları kaybeden büyük bedenler vardır, bir de bedenlerin kaybolduğu büyük yaralar…